Beroep Watergat

In het kort

De gemeente Westland wil een strook grond tussen de Geesterwijk in Monster en de Slaperdijk bebouwen. De provincie heeft daar inmiddels toestemming voor gegeven met de argumentatie dat het Natura 2000-gebied Solleveld & Kapittelduinen tussen de Slapersdijk en de zee daar geen last van zal ondervinden. Het gaat daarbij met name om de stikstofdepositie in het gebied. Er was op deze strook grond tuinbouw en het stoppen van de stookinstallaties geeft stikstofruimte evenals de door de regering ingestelde snelheidsbeperking van 130 naar 100 km/uur.

Samen met de bewoners in de omgeving is Natuurlijk Delfland een rechtszaak begonnen, omdat wij het niet eens zijn met de uitgangspunten van de vergunningverlening en de berekening van de stikstofdepositie. Wij worden bijgestaan door mr. Valentijn Wösten die een beroep op het vergunningbesluit heeft geformuleerd. Hieronder wordt dat in het kort uitgelegd.

Het stoppen van de tuinbouw met zijn verwarmingsketels wordt als een positieve bijdrage aan de instandhouding van het naastliggende natuurgebied gezien. Maar, heel ongebruikelijk, waren de kassen in dit gebied niet gestookt en is er dus geen reductie op dat terrein. Bovendien is de tuinbouw al definitief en onherroepelijk gestopt en het is goed gebruik om alleen de actuele situatie bij een vergunningverlening te betrekken.

De invloed van een project op een Natura 2000-gebied in de omgeving moet volgens de wet in detail worden bekeken. Dat houdt om te beginnen in dat een landelijke maatregel, zoals de vermindering van de maximum snelheid op de snelwegen van 130 naar 100 km/uur, niet automatisch leidt tot ruimte om te bouwen op elke willekeurige plek in Nederland. Dat moet per keer worden bekeken. Er zijn al gevallen bekend dat het juist verkeerd uitpakt.

Om in detail de stikstofdepositie in het Watergat te berekenen hanteert de overheid gegevens uit het Stikstof Register. Helaas is niet bekend hoe dit register precies wordt gevuld en daartoe wordt nadere informatie opgevraagd aan de minister van LNV. We hebben wel op voorhand een aantal zaken genoemd die in de onderliggende rekenmodellen moeten zijn opgenomen om het register relevant te kunnen verklaren:

  • Volgens de wet is de peildatum voor de toestand in een Natura 2000-gebied de datum van vaststelling en die is hier 7 dec 2004 toen 120 km/uur de limiet was. De reductie van 130 naar 100 km/uur is zeer recent en moet voor de berekening aan het Watergat dus teruggebracht worden tot 120 naar 100.
  • Volgens de modellen heeft een reductie van de snelheid op snelwegen een merkbaar effect op de stikstofdepositie tot op 5 km afstand. Alle snelwegen in de buurt liggen op een grotere afstand dan 5 km.
  • In zijn algemeenheid zitten er hiaten in de eerste beschrijving van Natura-2000-gebieden ten opzichte van de vereisten volgens de Europese wetgeving. De beschrijving en de contouren van de habitattypen moet dus worden aangepast voor je een goede berekening kunt doen. Bovendien is er gerede twijfel of de beschrijving van Solleveld & Kapittelduinen in de rekenmodellen wel volgens de voorschriften is. Dat was bij andere gebieden al bewezen niet zo.
  • De depositie van stikstof in Solleveld & Kapittelduinen is nu al veel groter dan voor een goede instandhouding van het gebied toelaatbaar is. Dat houdt in dat eigenlijk alle reductie van de stikstofdepositie ten gunste moet komen van het gebied en dat er dus geen ruimte is om ook aan andere zaken wat toe te delen.

Het beroep van mr. Wösten bevat natuurlijk veel meer detail en verwijzingen naar wetsteksten, jurisprudentie en onderzoekingen naar de rekenmodellen voor stikstofdepositie. De rechtszaak zal waarschijnlijk eind dit jaar, begin volgend jaar dienen.

Voor de volledige tekst, zie: